‘Neveneffecten’ en ‘The Lunatics’ samen op tournee (verslag van Harald Scheerlinck – ECHT Mechelen)

 

Niets is voorbereid en de kernideeën komen van het publiek: dat is impro. The Lunatics zijn al jarenlang absolute top in het genre. Samen met lachkwartet Neveneffecten schuimen ze verschillende culturele centra af voor een korte tournee onder de naam ‘Te lui en niet bekend genoeg’.

ECHT: De titel van jullie tournee is ‘Te lui en niet bekend genoeg’. Zijn jullie echt zo’n lamzakken, Jonas?

Jonas Geirnaert: “De titel is niet helemaal gelogen, nee (lacht). Wij hebben het heel druk gehad met de opnames van de tweede reeks van Neveneffecten, maar nu is het opnieuw wat rustiger geworden. Voorlopig schrijven we enkel nog de scripts voor de eindrubriek van Man Bijt Hond, Dokters & Dochters. In onze eerste zaalshow (Zinloos Geweldig nvdr.) zat een deel materiaal dat we al 3 à 4 jaar speelden. Als we nu een nieuwe zaalshow willen maken, moeten we uiteraard van nul beginnen. Daar kruipt heel veel tijd in en het kan tot 2 jaar duren vooraleer de show echt klaar is om in de zalen te komen. We zouden dat kunnen doen natuurlijk, maar de gelegenheid deed zich net voor om een kleine tournee te doen met The Lunatics en dat zagen we geweldig zitten.”

ECHT: Hoe hebben jullie elkaar gevonden?

Jonas: “Een jaar geleden hebben we een eenmalig optreden gedaan samen met The Lunatics in de Minnepoort in Leuven. Voor Lieven (Jonas’ neef en tevens vaste waarde bij Neveneffecten nvdr.) en ik was impro niet nieuw. Koen en Jelle (de andere twee neven nvdr.)  daarentegen wisten niet goed waaraan zich te verwachten. Die show is heel erg goed meegevallen en toen hebben we besloten om samen op tournee te gaan.”

ECHT: Het tweede deel van de titel, ‘Niet bekend genoeg’, slaat op de inbreng van The Lunatics. Hoe komt het dat jullie na meer dan 10 jaar nog steeds niet bekend zijn bij het grote publiek?

Geert De Wael: “We hebben in die 10 jaar al op praktisch alle kleine podia in Vlaanderen gestaan. Van jeugdhuizen tot kleine gemeenschapscentra. Maar de drempel van de grote culturele centra raken me kennelijk niet over. We zijn natuurlijk geen professionals en hebben te weinig bekendheid om de grote zalen te vullen. Als je alles bij elkaar optelt, spelen wij voor een aardig aantal mensen, maar je hebt de media nodig om volk te kunnen trekken. Die steun hebben wij niet echt.”

ECHT: Denk je dat The Lunatics na deze tournee makkelijker in grotere zalen zullen binnen geraken?

Geert: “Misschien wel en dan zou dat leuk meegenomen zijn. Het is ook daarom dat we Neveneffecten nu gretig misbruiken om die deuren voor ons te openen (lacht). Mensen die ons niet kennen kijken naar een affiche en denken: “Mja, The Lunatics… Improvisatie…” en lopen weer verder. Als je niet op televisie komt kennen de mensen je niet. Ik ga daar heel eerlijk in zijn: voor ons is dit luxe. Wij zijn dan ook zeer dankbaar en nederig (kijkt naar Jonas).”

ECHT: Jonas, jij bent ooit als Lunatic begonnen.

Jonas: “Dat klopt. Het is allemaal heel toevallig gebeurd eigenlijk. Ik zat in het zesde middelbaar toen ik mee deed aan een workshop bij de Belgische Improvisatieliga (BIL). De mensen van de BIL hebben mij toen gevraagd of ik geen auditie wilde doen om met hen mee te spelen. Die auditie ging goed, want ze vroegen me mee te doen. Drie dagen voor de eerste wedstrijd kreeg ik plots een brief waarin stond dat ik toch nog niet mocht deelnemen. Ik was daar een beetje kwaad over. Enerzijds omdat ik niet mocht meespelen, maar vooral over de manier waarop mij dat meegedeeld werd. Ik heb toen nog zelf moeten bellen voor meer uitleg. Gelukkig was er iemand bij de BIL die mij geïntroduceerd heeft bij The Lunatics. Na de auditie mocht ik dan wekelijks komen meetrainen.”

ECHT: Welke vaardigheden draag je nog steeds me die je toen leerde?

Jonas: “Vooral podiumervaring. Je leert ook hoe je omgaat met je zenuwen. Ik weet nog dat ik ongelofelijk nerveus was voor het eerste optreden.  Die zenuwen zullen nooit helemaal weg gaan en dat is ook goed. Je hebt dat nodig. De kick die je bij improvisatie krijgt is ook veel groter dan bij andere vormen van humor. Bovendien moet je ongelofelijk ad rem zijn en dat is altijd een leuke vaardigheid in comedy.”

ECHT: Geert, jij bent een Lunatic van het eerste uur. Hoe zijn jullie er ooit mee begonnen?

Geert: “Het is te zeggen: ik ben erbij gekomen vanaf de tweede week. Ik ben dus een Lunatic van het 168^ste uur (lacht). Onze doelstelling was altijd om impro en comedy in Vlaanderen te promoten en te stimuleren. Dat staat ook zo in onze statuten. Vandaar dat we bijvoorbeeld om de twee jaar de Lunatic Comedy Award uitreiken.”

ECHT: Nog een laatste vraagje voor Jonas: komt er echt geen derde reeks van Neveneffecten?

Jonas: “Neen. De beste traditie binnen Woestijnvis is op tijd te stoppen. Wij gaan dat dus ook doen. Neveneffecten als een parodie op National Geographic is na 13 afleveringen een beetje uitgeput. We zouden nog een derde seizoen kunnen maken, maar dan moeten we onze uitgangspunten al enorm ver gaan beginnen zoeken. We gaan sowieso nog iets voor televisie maken, maar we weten nog niet wat dat gaat worden.”

 Tickets voor ‘Te lui en niet bekend genoeg’ zijn nog verkrijgbaar voor de voorstelling in Waasmunster (CC Hoogendonck) op 24/04. Alle overige voorstellingen zijn reeds uitverkocht. Meer info op www.bis-produkties.be

Tekst en foto: Harald Scheerlinck