Een overzicht van de coolste momenten in ons driejarig bestaan 
, 
Wil je meer weten over het verdere verloop van de vrijzinnige jongerenwerking, dan surf je best even naar de HVV of naar de HUJO. Neem zeker eens een kijkje!
I.v.m. onze vraag voor subsidies bij de Vlaamse Gemeenschap (ministerie van Pascal Smet) waren er nog een aantal vragen bij de ex-vrijwilligers. Hier alles nogmaals op een rijtje:
Wij waren dus … een maatschappijkritische jongerenkrant op 5000 exemplaren, met redactieclubs in Gent, Antwerpen, Brussel, Leuven en Halle, 75 vaste medewerkers in totaal. Buiten het maken van een krant organiseerden we ook tal van sociale activiteiten voor onze leden en voor alle jongvolwassenen. Het profiel van een gemiddeld lid was: tussen de 18 en 25, hooggeschoold, Vlaams, progressief.
Ik heb voor 2011 bij twee portefeuilles een subsidieaanvraag ingediend. Er waren nog tal van andere departementen, nog twaalf die gelden verstrekken aan jeugdwerking, maar die waren niet geschikt voor ons soort van initiatief.
Portefeuille “Experimentele projecten” 2011
De geselecteerde verenigingen zijn:
“Muzemix” vzw
3650 Dilsen-Stokkem
Verhalenvakanties (voorlezen) voor kids, met sprekende handpop.
“Je m’en fish” vzw
1160 Brussel
Workshops CDJ/mixing (licht en muziek)
Portefeuille “Projecten Participatie en informatie” 2011 *
*naast “projecten” subsidieert deze portefeuille ook “verenigingen”, maar om als “vereniging” ipv project te worden gesponsord, dien je heel wat voorwaarden te vervullen. Dit jaar werden een 25-tal verenigingen onder deze portefeuille gekozen, politieke werkingen, allochtoon, kids, toerisme, media, etc… details op aanvraag.
De geselecteerde vereniging is:
Platform Allochtone Studenten (PAS) vzw
3000 Leuven
Onderwijs, gelijke kansen en welzijnsbegeleiding voor allochtonen.
Met interactieve website en bezoeken op scholen.
Ziezo, dat was het, ik feliciteer de betrokken verenigingen en wens hen veel succes toe.
Ciao & cheers
Rudy
ps: je kan alle data ook nalezen op www.sociaalcultureel.be
De krant is helaas wegbezuinigd. Onze sponsor zag zich vanaf 2010 geconfronteerd met bijkomende kosten voor andere zaken en besloot de krant te stoppen. Driewerf helaas en ook wel jammer!
Maar we hebben ons REUZE geamuseerd de afgelopen jaren en dat zullen we blijven koesteren
Iedereen dank voor het vertrouwen en de steun die we in de afgelopen drie jaar hebben gekregen. Vele groeten van Rudy, Dorien, Bjorn, Saskia, Liesbeth, Wim, Katrien, Eline, Steven, An en alle 70 anderen en graag tot ziens!
In het kader van 500 jaar Lof der Zotheid brengt de ECHT-krant in juli een speciale Erasmus-editie uit. Lof der Zotheid was een baanbrekend werk uit de Renaissance, geschreven door de Nederlandse humanist Desiderius Erasmus. Het werk gaat over de (talrijke) dwaasheden van de mens. Behalve kerkelijke autoriteiten worden ook kooplieden, vorsten en wetenschappers bekritiseerd
Als Erasmus vandaag had geleefd had hij waarschijnlijk ook genitale verminking bij vrouwen (FGM) aan de kaak gesteld. Elke minuut worden er meisjes, vooral in Afrika, op de meest gruwelijke wijze genitaal verminkt, omwille van traditie, eer of verkeerde “wetenschappelijke”opvattingen over hygiëne of de menselijke anatomie.
Cultuurrelativisten vinden dat we ons niet mogen bemoeien met andermans traditie. Ik raad deze mensen aan om eens naar de film Desert Flower te gaan kijken. Deze film vertelt het ongelooflijke from zero to hero verhaal van voormalig topmodel Waris Dirie. Waris werd ergens in de Somalische woestijn geboren, groeide op als analfabete nomade maar haalde uiteindelijk de catwalk en het VN-ambassadeurschap! De film concentreert zich vooral op de tijd waarin Waris zich opwerkt van marginale vluchtelinge in Londen tot haar glamoureus leventje in NYC, maar het trauma van haar besnijdenis komt geregeld terug naar boven. Wanneer Waris zich realiseert dat ze “anders” is dan de meeste vrouwen in het Westen, krijgt ze het psychisch moeilijk (naast de reeds bestaande lichamelijke pijn) en geregeld vertoont haar personage in de film een enorme tristesse. Uiteindelijk besluit ze het oppervlakkige modellenwereldje achter zich te laten en in een interview te vertellen over de dag dat haar leven veranderde, de dag dat ze verminkt werd. Daarop volgt een vreselijk pakkende scene waarin we de jonge Waris zien, als weerloze peuter, die hartverscheurend krijst terwijl de besnijdenisvrouw haar werk doet. Zoals in de film het bloed over de grond stroomt, zo stroomden de tranen ook over mijn eigen wangen. Ik had hier al heel wat over gelezen maar het is toch nog iets anders als je het in een film ziet!
Akkoord, het boek Desert Flower is stukken beter dan de fimversie. Belangrijke scenes uit het boek zijn weggelaten en een aantal personages volledig veranderd, om de film nog een zekere luchtigheid te geven. Liya Kebede acteert echter zeer overtuigend, ze ís Waris gewoon. Ik raad iedereen aan om de boeken Desert Flower, Desert Dawn en Desert Children te lezen, zo kom je veel meer te weten over het leven van Waris en haar strijd tegen besnijdenis in Afrika én in Europa. Volgens www.waris-dirie-foundation.com brengt Waris Dirie binnenkort weer een boek uit. Ik kijk er naar uit.
(Dorien Ivens)
